Μάχες που έσπευσαν κάποιοι να συγκαλύψουν

Μάχες που έσπευσαν κάποιοι να συγκαλύψουν
Είναι γεγονός ότι δεν είναι όλες οι μάχες ίσες: άλλες απαθανατίζονται στα ιστορικά κατάστιχα με χρυσά
γράμματα και άλλες θάβονται τη στιγμή μάλιστα που γεννιούνται.

Πολλοί οι λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό, καθώς κάθε μάχη έχει τη δική της εξέλιξη και συχνά-πυκνά αυτοί που τη διέταξαν ή συμμετείχαν θα ήθελαν να την ξεχάσουν. Κι όχι γιατί δεν ήταν φυσικά ενδιαφέρουσα!


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Όταν μάλιστα η συγκάλυψη προέρχεται από τα υψηλά πολιτειακά και στρατιωτικά κλιμάκια, τότε κανείς δεν θα ακούσει για το ζοφερό γεγονός, κάνοντας ακόμα και αυτούς που πήραν μέρος να αναρωτιούνται αν πράγματι συνέβη (όπως θα δούμε παρακάτω).

Γι’ αυτό και χάθηκαν από την επίσημη ιστορία πολεμικά γεγονότα όπως…

Καναδάς εναντίον Κροατίας

Πότε πολέμησε ο Καναδάς κατά της Κροατίας, θα αναρωτηθεί κανείς και με το δίκιο του; Ήταν το 1993 λοιπόν κατά τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας όταν καναδική δύναμη στάλθηκε στην περιοχή ενταγμένη στην ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ, προσπαθώντας να κρατήσει χωριστά Σέρβους και Κροάτες. Οι Κροάτες δεν υπολόγιζαν και πολύ τους καναδούς κυανόκρανους και όταν τελικά επιτέθηκαν στην ειρηνευτική δύναμη της βορειοαμερικανικής χώρας, αυτό θα εγκαινίαζε τη μεγαλύτερη μάχη που έδινε ο Καναδάς από τα χρόνια του Πολέμου της Κορέας!

Ο επαγγελματισμός του καναδικού αποσπάσματος και η ικανότητά του να τρέψει σε φυγή τις κροατικές δυνάμεις, παρά το 3/1 της εναντίον του αναλογίας δυνάμεων μέσα σε εχθρικό έδαφος, και χωρίς μάλιστα καμία απώλεια, θα έπρεπε κανονικά να κάνει υπερήφανους τους Καναδούς, αν και τα πράγματα μόνο έτσι δεν ήταν. Κι αυτό γιατί ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός Ζαν Κρετιέν φοβήθηκε τις αντιδράσεις του λαού του για την καναδική πολεμική εμπλοκή και κράτησε το γεγονός μακριά από τη δημοσιότητα για τα επόμενα 9 χρόνια της διακυβέρνησής του. Ήταν ταυτοχρόνως και η σεβαστή κροατική παροικία στον Καναδά που έλαβε υπόψη του ο Κρετιέν σε μια από τις πλέον τρανές πολεμικές επιχειρήσεις που κατάφεραν να συγκαλυφθούν στη σύγχρονη εποχή μας…

Ο κρυφός πόλεμος του Ρούσβελτ

Το 1941 είδε τη Βρετανία και τον πρωθυπουργό της Ουίνστον Τσόρτσιλ να πολεμούν μόνοι τη ναζιστική απειλή. Παρά ταύτα, μήνες πριν από την ιαπωνική επίθεση στο Περλ Χάρμπορ που θα εγκαινίαζε επισήμως την αμερικανική εμπλοκή στον Β’ Παγκόσμιο, ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ είχε ήδη κηρύξει κρυφά τον πόλεμο στους Ναζί. Στα ναζιστικά υποβρύχια, για να είμαστε ακριβείς! Οι ύπουλες και κόντρα σε κάθε έννοια δικαίου επιθέσεις των γερμανικών υποβρυχίων στους εμπορικούς στόλους των χωρών της Δύσης δεν έπρεπε να μείνουν χωρίς απάντηση, κι έτσι ο Ρούσβελτ είπε το «ναι» στη συνοδεία αμερικανικών πολεμικών στα εμπορικά πλοία που έπλεαν στα διεθνή ύδατα του Ατλαντικού Ωκεανού.

Παρά το γεγονός ότι ΗΠΑ και Γερμανία δεν είχαν κηρύξει πόλεμο, ένας σεβαστός αριθμός αμερικανικών πολεμικών και εμπορικών πλοίων βυθίστηκαν στις μάχες αυτές του περιθωρίου, με τον Ρούσβελτ να είναι αναγκασμένος μάλιστα να κρατήσει το γεγονός κρυφό εξαιτίας των σφοδρών αντιπολεμικών αισθημάτων της αμερικανικής κοινωνίας. Βρετανικά, καναδικά και αμερικανικά πολεμικά επιτηρούσαν τα θαλάσσια περάσματα μεταξύ Καναδά και Βρετανίας το 1942-1943 σε μια από τις λιγότερο γνωστές πτυχές του διαβόητου πολέμου…

Η μάχη που έχασαν οι Αμερικάνοι στο Βιετνάμ

Το 1975, ο συνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Χάρι Σάμερς πήγε στο Ανόι στο πλαίσιο της τετραμερούς διαπραγματευτικής επιτροπής για την επόμενη μέρα του Βιετνάμ. Όντας εκεί, συνομίλησε με τον βορειοβιετναμέζο ομόλογό του, συνταγματάρχη Του, ο οποίος είχε πάρει μέρος στον φονικό πόλεμο και γνώριζε τα πράγματα από πρώτο χέρι. Με αισθήματα κατάφωρης πικρίας για την έκβαση του πολέμου, ο Σάμερς είπε στον ομόλογό του την περίφημη φράση: «Ξέρετε, ποτέ δεν μας νικήσατε στο πεδίο της μάχης», για να λάβει την απάντηση του πρώην βιετκόνγκ που συνόψιζε γλαφυρά όλα αυτά που δεν είχαν καταλάβει οι Αμερικάνοι από τον Πόλεμο του Βιετνάμ: «Αυτό μπορεί και να είναι αλήθεια, είναι ωστόσο άσχετο».

Την απάντηση του συνταγματάρχη Του την επανέλαβαν κατόπιν τόσοι και τόσοι αμερικανοί επιτελάρχες και πλέον λειτουργούσε ως τρανή απόδειξη ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν χάσει μάχη στο εχθρικό κομμουνιστικό έδαφος και ήταν μόνο ο Τύπος και η κοινή γνώμη που ανάγκασαν σε απόσυρση των δυνάμεών τους από τις εχθροπραξίες. Κι όμως οι Αμερικάνοι έχασαν και πολλές φορές έχασαν με θεαματικό τρόπο! Πρόκειται για μάχες που είτε δεν κάλυψε ο προπαγανδιστικός Τύπος των ΗΠΑ είτε συγκαλύφθηκαν έξυπνα από τον στρατό, αν και περισσότερες από 70 μάχες πιστώνονται πλέον στους βιετκόνγκ. Η τελευταία μάλιστα σύρραξη που έλαβε χώρα κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ μεταξύ των δυνάμεων του Βορρά και των ΗΠΑ είδε νικητή τους βιετκόνγκ! Μιλάμε για τη φονική επίθεση που έμεινε γνωστή ως «Battle of Fire Support Base Ripcord»: οι βιετόνγκ επιδόθηκαν σε σφοδρό και ασίγαστο ανταρτοπόλεμο γύρω από αμερικανική βάση καθ’ όλη τη διάρκεια του Ιουλίου του 1970, κυριεύοντας τελικά το οχυρό των ΗΠΑ και αναγκάζοντας τους περικυκλωμένους αμερικανούς φαντάρους να εγκαταλείψουν την περιοχή μέσω μιας γιγαντιαίας διασωστικής επιχείρησης με ελικόπτερα.

Ο στρατός συγκάλυψε από την πρώτη στιγμή την εκκένωση της αμερικανικής βάσης και την εμφατική ήττα και ήταν ακριβώς οι βετεράνοι που πολέμησαν εκεί που ενημέρωσαν το εμβρόντητο ακροατήριο για τη χαμένη μάχη 15 χρόνια αργότερα, όταν έφτιαξαν επισήμως την ένωση «Ripcord Association» για να μην ξεχαστεί ποτέ το γεγονός…

Μορμόνοι εναντίον αμερικανικής κυβέρνησης

Ήταν τον 19ο αιώνα όταν οι Μορμόνοι μετανάστευσαν από τα ανατολικά των ΗΠΑ και έστησαν το νέο τους σπίτι στη Γιούτα. Αργότερα αποτέλεσαν επισήμως τμήμα της αμερικανικής κοινωνίας και επέτρεψαν κάποια στιγμή στις ομοσπονδιακές αρχές να παρεμβαίνουν στην αποικία τους, αν και το συναπάντημα των πιστών της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών με το κοσμικό κράτος δεν ήταν ανέκαθεν αρμονικό. Σε ένα τέτοιο γεγονός, δικαστής ξακουστός για τη διαφθορά του μπήκε στο στόχαστρο των Μορμόνων και κυνηγήθηκε λυσσαλέα από το Σολτ Λέικ Σίτι, όταν και άρχισαν οι περιπέτειες της αίρεσης. Ο δικαστής έφτασε στην Ουάσιγκτον και χρησιμοποιώντας τις υψηλόβαθμες διασυνδέσεις του κατάφερε να πείσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ότι οι Μορμόνοι της Γιούτα ούτε λίγο ούτε πολύ ήταν έτοιμοι να επαναστατήσουν!

Ο Λευκός Οίκος έστειλε στρατιωτικό απόσπασμα και η Πολιτεία της Γιούτα ανταπάντησε παρατάσσοντας τις δικές της δυνάμεις, πανέτοιμη πια να αντιμετωπίσει την εισβολή. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν, ο ομοσπονδιακός στρατός έχασε αρκετά επεισόδια κατά την προέλασή του στο Σολτ Λέικ Σίτι, αν και οι απώλειες κρατήθηκαν σε χαμηλά επίπεδα και για τις δύο πλευρές. Οι εντάσεις ώθησαν όμως τους Μορμόνους να σκοτώσουν ένα καραβάνι με άοπλους πολίτες, πιστεύοντας ότι ήταν πράκτορες των Αμερικανών. Τελικά, έπειτα από πολλά επεισόδια και αρκετές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, Μορμόνοι και Ουάσιγκτον έκαναν ειρήνη και το όλο θέμα θάφτηκε γρήγορα κάτω από το παχύ χαλί του Οβάλ Γραφείου…

Αυστραλία εναντίον Γαλλίας

Ήταν το 1941 όταν η 7η Μεραρχία της Αυστραλίας, γνωστή και ως «Σιωπηλή» από την παντελή έλλειψη δημοσιογραφικής κάλυψής της, εισέβαλε στη Συρία και πολέμησε κατά του σκιώδους καθεστώτος Βισί της Γαλλίας. Οι Ναζί σκόπευαν να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις της Γαλλίας σε Λίβανο και Συρία για να επιτεθούν στην Αίγυπτο, με τις ευλογίες της κυβέρνησης-μαριονέτας που είχαν ενθρονίσει στο Παρίσι. Η κατεχόμενη Γαλλία είχε ήδη βάλει στην υπηρεσία των δυνάμεων του Άξονα τις βάσεις ανεφοδιασμού των αεροπλάνων, την ίδια ώρα που προμήθευε με τα απαραίτητα ιρακινούς εξτρεμιστές που αποζητούσαν να αποτινάξουν τον βρετανικό ζυγό από τη χώρα. Οι συμμαχικές δυνάμεις σάρωσαν τη Συρία και πολέμησαν λυσσαλέα με τους Γάλλους του Βισί, αφήνοντας χιλιάδες νεκρούς και στις δύο πλευρές. Έπειτα από έναν μήνα εντατικών μαχών, ο γάλλος διοικητής παραδόθηκε τελικά, δίνοντας τέλος στον συμμαχικό αλληλοσπαραγμό.

Φοβούμενοι ότι η κοινή γνώμη των συμμαχικών χωρών θα έχανε το ηθικό της αν μάθαινε ότι οι κυβερνήσεις της πολεμούσαν τους Γάλλους, οι επιτελάρχες κράτησαν την επιχείρηση κρυφή κι αυτή ξεχάστηκε κάποια στιγμή ολότελα…

Η μάχη που δεν έγινε ποτέ και γέννησε το «Platoon»



Εδώ έχουμε τον Όλιβερ Στόουν και το αντιπολεμικό του αριστούργημα να λειτουργούν ως μαρτυρίες για ένα γεγονός που συγκαλύφθηκε και δεν θα γινόταν ποτέ γνωστό! Κοντά στα σύνορα με την Καμπότζη υπήρχε λοιπόν ένα ηφαίστειο (Black Virgin Mountain) που διαδραμάτισε ιδιαίτερο ρόλο καθ’ όλο τον Πόλεμο του Βιετνάμ, κι αυτό γιατί οι Αμερικανοί έλεγχαν την κορυφή και οι βιετκόνγκ τη βάση. Κοντά στο βουνό ήταν εγκαταστημένη η 25η Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ και ανήμερα Πρωτοχρονιάς του 1968, οι στρατιώτες απολάμβαναν την αργία όταν κάπου 2.500 βιετκόνγκ εμφανίστηκαν από το πουθενά και βάλθηκαν να καταλάβουν τη βάση.

Τα κύματα των επιθέσεων αποκρούστηκαν μεν από την αμερικανική άμυνα, κάποιοι κατάφεραν όμως να σπάσουν τον κλοιό και φοβούμενος τα χειρότερα, ο διοικητής κάλεσε εναέρια βοήθεια αλλά και τη συνδρομή του πυροβολικού καταπάνω στην ίδια τους τη βάση! Ο Όλιβερ Στόουν ήταν ανάμεσα στους νεαρούς στρατιώτες που υπερασπίζονταν τη βάση και είδαν τους Αμερικανούς να βομβαρδίζουν θέσεις Αμερικανών! Έναν μήνα μετά, οι Βιετναμέζοι εξαπέλυσαν την ολομέτωπη επίθεσή τους που θα έμενε γνωστή ως «Tet Offensive» και η Μάχη της Πρωτοχρονιάς του 1968 θάφτηκε κάτω από τα χρονικά των νέων επιχειρήσεων.

Όταν ο Στόουν επέστρεψε στις ΗΠΑ, είδε με έκπληξη ότι κανείς δεν είχε καλύψει την επίμαχη μάχη και δεν μπορούσε να βρει πουθενά πληροφορίες γι’ αυτή. Κι έτσι θεώρησε φυσικότατα ότι είχε φανταστεί το όλο γεγονός, ότι ήταν αποκύημα της φαντασίας του! Ήταν σε μάζωξη των βετεράνων της 25ης Μεραρχίας που θα έπαιρνε τη διαβεβαίωση από τους πρώην συστρατιώτες του ότι η μάχη ήταν αληθινή, κι έτσι ένα μεγάλο μέρος της πλοκής του «Platoon» αφορά πράγματι στη συγκεκριμένη αιματοχυσία…

Η καθήλωση των Συμμάχων που οδήγησε στη Μάχη των Αρδεννών

Την ώρα που οι υπόλοιπες συμμαχικές δυνάμεις προέλαυναν στην Ευρώπη, οι Αμερικάνοι ήταν καθηλωμένοι σε μια τεράστια και καλά οχυρωμένη ναζιστική γραμμή πάνω σε γερμανικό έδαφος, στο Δάσος Hurtgen. Για μήνες ολόκληρους, οι δυνάμεις των ΗΠΑ προσπαθούσαν να σπάσουν τη ναζιστική άμυνα και η μάχη κατέληξε να γίνει η μεγαλύτερη χρονικά σε ολόκληρη την πολεμική ιστορία της Αμερικής! Καθηλωμένοι στο δάσος, οι αμερικανοί στρατιώτες ήταν τώρα αντιμέτωποι με μια νέα ναζιστική στρατηγική: τα εκρηκτικά δέντρα! Βλέπετε οι Γερμανοί είχαν ανακαλύψει ότι αν τα βλήματά τους έσκαγαν κάπου 25-30 μέτρα πάνω από το έδαφος, τότε ο εχθρός θα είχε να αντιμετωπίσει και κομμάτια ξύλου ως φονική απειλή. Η αντισυμβατική τακτική αποδείχθηκε ανεπανάληπτα αποτελεσματική και περισσότεροι από 30.000 Αμερικανοί πέθαναν στη Μάχη του Δάσους Hurtgen, καθώς δεν μπόρεσαν ποτέ να προελάσουν διασπώντας τη ναζιστική οχύρωση.

Παρά τις κολοσσιαίες επιπτώσεις τόσο στο ηθικό όσο και το έμψυχο δυναμικό των ΗΠΑ, η συγκεκριμένη περιπέτεια κρατήθηκε μακριά από τη δημόσια σφαίρα, σε κάτι που βοήθησε και η ολοκληρωτική επίθεση που εξαπέλυσαν οι Ναζί από την ίδια θέση και θα έμενε γνωστή ως Μάχη των Αρδεννών (16 Δεκεμβρίου 1944)! Η τελευταία ευρείας κλίμακας επιχείρηση του Γ’ Ράιχ στον Β’ Παγκόσμιο ξεκίνησε από την ίδια θέση που μέχρι πρότινος υπερασπίζονταν οι Ναζί, αν και έμελλε να κλέψει όλη τη δόξα από το γεγονός που την είχε γεννήσει…

Ο ακήρυχτος Πόλεμος του Θιβέτ

Οι Θιβετιανοί δεν υποδέχτηκαν φυσικά τους γειτονικούς κομμουνιστές εισβολείς με ανοιχτές τις αγκάλες. Μετά την κινεζική εισβολή, θύλακες αντίστασης κατά των δυνάμεων καταστολής ενεργοποιήθηκαν σε όλη τη χώρα και οι κάτοικοι επιδόθηκαν σε ανταρτοπόλεμο με τον κινεζικό στρατό. Η θιβετιανή αντίσταση, γνωστή ως Chushi Gandrug, εκπαιδεύτηκε από τη CIA και κατάφερε πολλά και καίρια χτυπήματα στον «κόκκινο» εισβολέα, πριν η πανίσχυρη στρατιωτικά Κίνα τη συνθλίψει στα δεκαετία του 1960. Χιλιάδες πολέμησαν και χιλιάδες σκοτώθηκαν στον μυστικό αυτό πόλεμο και το μεγαλύτερο φόβητρο για τους Κινέζους ήταν η γενναιότητα και η αυτοθυσία των αντιστασιακών θυλάκων, οι οποίοι συχνά-πυκνά εφορμούσαν κατά μέτωπο στις κινεζικές γραμμές.

Ο ανταρτοπόλεμος των Θιβετιανών ήταν ταυτοχρόνως καθοριστικής σπουδαιότητας για τη διπλωματία της Δύσης, καθώς ήταν η μόνη πηγή πληροφόρησης για το τι συνέβαινε στην απομονωμένη αυτή γωνιά του πλανήτη. Ο ακήρυχτος πόλεμος των θιβετιανών μαχητών της ελευθερίας συγκαλύφθηκε από τους Κινέζους, την ίδια ώρα που και η δυτική διπλωματία τον κράτησε κρυφό, καθώς ο Νίξον προσπαθούσε να προσεταιριστεί την Κίνα κατά της ΕΣΣΔ. Ήταν οι αντάρτες που φυγάδευσαν τον Δαλάι Λάμα στην αυτοεξορία του μέσω των Ιμαλαΐων, αφήνοντας τόσο τις κινεζικές δυνάμεις κατοχής όσο και τη CIA με το στόμα ανοιχτό.

Ο Μεθοριακός Πόλεμος Σοβιετικών-Ιαπώνων

O ιαπωνικός επεκτατισμός αποκρυσταλλώθηκε στη δεκαετία του 1930 σε δύο κατευθύνσεις: η πρώτη αποζητούσε την επέκταση της αυτοκρατορίας στον βορρά, σε βάρος των Σοβιετικών, και η δεύτερη ήθελε εξάπλωση στα νότια, στις ασιατικές αποικίες των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Καθώς η Ιαπωνία προσάρτησε λοιπόν την Κορέα αλλά και μεγάλα τμήματα της Κίνας, έστρεψε πια το πολεμικό της ενδιαφέρον στα εδάφη που οι Σοβιετικοί έβλεπαν τμήμα της δικής τους σφαίρας επιρροής. Οι αψιμαχίες στα σύνορα ΕΣΣΔ και Ιαπωνίας σύντομα κλιμακώθηκαν σε κανονικές πολεμικές επιχειρήσεις, αν και η παντοδύναμη στρατιωτική μηχανή των Σοβιετικών δεν είχε τίποτα να φοβηθεί, καθώς μιλάμε για χιλιάδες στρατιώτες και υπέρτερα άρματα μάχης.

Η ήττα της Ιαπωνίας ανάγκασε την εξωτερική της πολιτική να στραφεί αποκλειστικά στον Νότο και λίγο αργότερα κατά των ΗΠΑ, εγκαινιάζοντας έτσι στην πλήρη του εξέλιξη τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Ιάπωνες συγκάλυψαν τη χαμένη αναμέτρηση δυνάμεων με την ΕΣΣΔ καθώς ο υποτιθέμενος ανίκητος στρατός τους μέτρησε εμφατική ήττα στην αντιπαράθεσή του με τον γίγαντα του βορρά. Οι Σοβιετικοί το κράτησαν επίσης μυστικό, καθώς η μυστικοπάθειά τους δεν καταλάβαινε ούτε από νίκες ούτε από ήττες: τίποτα δεν έπρεπε να βγαίνει σε επίπεδο πληροφορίας από το Σιδηρούν Παραπέτασμα. Ήταν μόνο μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου που αποκαλύφθηκαν τα σοβιετικά ντοκουμέντα για τον συνοριακό πόλεμο με την Ιαπωνία…

via Blogger http://ift.tt/1Egdtuy

Τρελά ευρήματα σε ταξιδιωτικές αποσκευές

Τρελά ευρήματα σε ταξιδιωτικές αποσκευές

Όταν το περιεχόμενο μιας βαλίτσας αποκτάει άλλη διάσταση! Στη σκέψη ενός αεροδρομίου η διάθεσή μας ανεβαίνει,
μιας και τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με ταξίδι και απόδραση. Αυτό βέβαια συνεπάγεται και κάποιες τυπικές διαδικασίες, όπως είναι η ετοιμασία της βαλίτσας μας. Και ενώ οι περισσότεροι από εμάς σκεφτόμαστε τι θα χωρέσουμε μέσα, από ρούχα, παπούτσια και αξεσουάρ, υπάρχουν κάποιοι επιβάτες που λειτουργούν πέρα από το συνηθισμένο!



(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Γι’ αυτούς τους επιβάτες, λοιπόν, η βαλίτσα γίνεται το μέσο της παρανομίας τους, ο τρόπος να μεταφέρουν από το ένα μέρος στο άλλο αντικείμενα που υπό κανονικές συνθήκες θα κατάσχονταν από τους υπαλλήλους του ελέγχου αποσκευών στο αεροδρόμιο.

Διαβάστε παρακάτω δέκα ιστορίες με άκρως παράξενα αντικείμενα που βρέθηκαν μέσα σε αποσκευές, από κομμένα κεφάλια μέχρι ζωντανά τιγράκια!

Κομμένα κεφάλια – Σικάγο



Το θέαμα ήταν λες και βγήκε από ταινία θρίλερ. Οι τελωνειακοί υπάλληλοι του αεροδρομίου O’ Hare στο Σικάγο άσπρισαν μπροστά στο θέαμα μιας κούτας με 18 ανθρώπινα κεφάλια! Το δέμα κίνησε την περιέργεια όλων καθώς τα συνοδευτικά χαρτιά που είχαν σταλεί το 2013 από την Ιταλία δεν ήταν σωστά.

Μετά από έρευνα οι Αρχές κατέληξαν ότι τα ανθρώπινα κεφάλια δεν ήταν η κατάληξη κάποιου εγκλήματος, αλλά το αντικείμενο ιατρικής έρευνας, και ανήκαν σε σώματα δωρητών. Ήταν βαλσαμωμένα, τυλιγμένα και έφεραν ετικέτες με πληροφορίες.

«Δεν είναι παράνομη η μεταφορά ανθρώπινων οργάνων για ιατρικούς λόγους, αρκεί να φέρουν τα κατάλληλα έγγραφα» είχε πει ο υπεύθυνος του Τμήματος Εσωτερικής Ασφάλειας Brian Bell. «Όλοι φώναζαν “Ω Θεέ μου, ένα κουτί με κεφάλια” και όλοι δεν πίστευαν ότι είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Η αερομεταφορά τους για ιατρικούς λόγους έχει συμβεί σε πολλά μέρη του κόσμου» πρόσθεσε ο Bell.

Γύψος με κοκαΐνη – Βαρκελώνη

Έβαλε όση φαντασία είχε ένας 66χρονος προκειμένου να καταφέρει να τη «βγάλει καθαρή» και να περάσει από το Σαντιάγκο της Χιλής στη Βαρκελώνη πάνω από 4 κιλά κοκαΐνης, αλλά δεν τα κατάφερε.

Ο επιβάτης παρουσιάστηκε στην πτήση με σπασμένο πόδι και γύψο, σε μια προσπάθεια να τον λυπηθούν οι υπάλληλοι του αεροδρομίου και να ξεμπερδέψει γρήγορα από τον έλεγχο. Τον υποψιάστηκαν όμως όταν βρήκαν μέσα στη βαλίτσα κουτάκια μπίρας γεμάτη κοκαΐνη. Έτσι έβαλαν πάνω στον γύψο του μια ειδικά σχεδιασμένη ουσία, η οποία χρωματίζεται μπλε όταν έρθει σε επαφή με το ναρκωτικό. Αφού τον μετέφεραν στο νοσοκομείο για να περιποιηθούν το σπασμένο πόδι του, οδηγήθηκε στη φυλακή.

Μαϊμούδες στο εσώρουχο επιβάτη – Λος Άντζελες

Ένα εξωτικό πουλί που πέταξε έξω από τη βαλίτσα ενός επιβάτη στο αεροδρόμιο του Λος Άντζελες ήταν αρκετό για να κινήσει τις υποψίες των υπαλλήλων στον έλεγχο των αποσκευών ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον συγκεκριμένο επιβάτη. Και δεν είχαν άδικο! Ανοίγοντας τη βαλίτσα του βρήκαν μέσα 50 σπάνιες ορχιδέες, τις οποίες είχε μαζέψει από το ταξίδι αναψυχής του στην Ταϊλάνδη.

Και αν αυτά τα δύο ευρήματα σάς φαίνονται λίγο παράξενα, τότε σίγουρα δεν θα πιστέψετε το επόμενο εύρημα του παράξενου ταξιδιώτη. Ο επιβάτης παραδέχτηκε ότι μέσα στο εσώρουχό του φιλοξενούσε δύο… νεογνές μαϊμούδες, ένα είδος προς εξαφάνιση στην Αμερική! Αν και στην αρχή οι υπάλληλοι δεν τον πίστεψαν βρήκαν τελικά τα ζωντανά στο εσώρουχό του και τα παρέδωσαν ασφαλή στο ζωολογικό κήπο του Λος Άντζελες.

Το μικρό τιγράκι – Ταϊλάνδη

Με μια πρώτη ματιά οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου Suvarnabhumi στην Ταϊλάνδη νόμιζαν ότι έβλεπαν ένα από τα πολλά λούτρινα ζωάκια που υπήρχαν μέσα στη βαλίτσα της 31χρονης επιβάτιδας. Κοιτώντας καλύτερα διαπίστωσαν ότι μέσα στη βαλίτσα υπήρχε ένα μωρό τιγράκι, το οποίο το είχαν ναρκώσει ώστε να το μεταφέρουν στο Ιράν!

Το μόλις τριών μηνών ζωάκι ήταν εξαντλημένο και αφυδατωμένο μέσα στη στενάχωρη βαλίτσα και μεταφέρθηκε αμέσως σε κέντρο προστασίας της άγριας ζωής. Η 31χρονη κάτοχος της βαλίτσας ισχυρίστηκε ότι η αποσκευή δεν ήταν δική της και ότι της την είχε δώσει να την κουβαλήσει ένας άλλος επιβάτης της πτήσης. Η αλήθεια είναι ότι η γυναίκα, που τελικά συνελήφθη, είχε αρπάξει και σκόπευε να πουλήσει το μικρό τιγράκι στη μαύρη αγορά του Ιράν προς 2.900 ευρώ.

Τροπικά ψάρια – Αυστραλία

Αν την ώρα που περνάς από τον έλεγχο στο αεροδρόμιο ακούγεται ο ήχος νερού από τα ρούχα σου σίγουρα δεν θα περάσεις απαρατήρητος! Η 43χρονη γυναίκα πίστεψε ότι δεν θα τραβούσε την προσοχή, αλλά είχε λογαριάσει χωρίς τον ξενοδόχο.

Οι υπεύθυνοι του αεροδρομίου της Μελβούρνης δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν βρήκαν κάτω από τα ρούχα της μια αυτοσχέδια ποδιά με 15 θήκες που φιλοξενούσαν 51 τροπικά ψάρια! Η γυναίκα κουβαλούσε πάνω της τα ψάρια σε όλο το ταξίδι από τη Σιγκαπούρη στην Αυστραλία και κανείς δεν είχε πάρει χαμπάρι τα κατορθώματά της.

Τα είδη των ψαριών δεν προσδιορίστηκαν, αν και οι τελωνειακοί υπάλληλοι είπαν ότι θα μπορούσαν να μεταφέρουν αρρώστιες που θα μόλυναν τη θαλάσσια ζωή στην Αυστραλία, αν τα ψάρια αφήνονταν ελεύθερα στα τοπικά ποτάμια. Η κλοπή σε είδη της άγριας ζωής θα μπορούσε να επιφέρει φυλάκιση έως και 10 χρόνια.

Οβίδα – Φλόριντα

Το περιεχόμενο της βαλίτσας που ακολουθεί προκάλεσε την εκκένωση του χώρου ελέγχου αποσκευών στο αεροδρόμιο Ft. Lauderdale στη Φλόριντα και την καθυστέρηση της απογείωσης τριών πτήσεων και 300 επιβατών. Ναι, δεν είναι και ότι πιο συνηθισμένο να φορτώνεται σε ένα αεροπλάνο μια οβίδα!

Το βλήμα προερχόταν από ένα ναυάγιο που χρονολογείται από το 1750-1800 και υπήρχε στο βυθό για περισσότερα από 200 χρόνια. Ο ιδιοκτήτης του το κουβαλούσε στη βαλίτσα του ως σουβενίρ, αφού ως δύτης είχε καταφέρει να το βγάλει ο ίδιος από το βυθό. Αμέσως σήμανε συναγερμός και στο χώρο του αεροδρομίου έσπευσαν άντρες του τμήματος εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών για να επιβεβαιώσουν ότι δεν κινδύνευαν οι επιβάτες της πτήσης, αποκλείοντας το ενδεχόμενο πιθανής έκρηξης.

Νεκρά φίδια – Ατλάντα

Τελικά οι υπάλληλοι στα αεροδρόμια έχουν δει πράματα και θάματα μέσα στις βαλίτσες των επιβατών και είναι συχνές οι φορές που παγώνει το αίμα τους νιώθοντας ότι η ζωή τους τίθεται σε κίνδυνο. Αυτό συνέβη και το 2007 στο αεροδρόμιο Hartsfield-Jackson στην Ατλάντα όταν μέσα στη βαλίτσα ενός επιβάτη από τη Νότια Κορέα βρέθηκαν βάζα και μπουκάλια με 30 νεκρά φίδια!

Και ενώ κανείς θα πίστευε ότι τα φίδια δεν αποτελούσαν απειλή, αφού δεν ήταν ζωντανά, οι υπάλληλοι της Υπηρεσίας για την Άγρια Ζωή κάλεσαν τους υπαλλήλους να πάρουν επιπλέον μέτρα ασφαλείας καθώς ακόμα και νεκρά κάποια από τα φίδια έφεραν ακόμα το δηλητήριό τους. Το όνομα του επιβάτη δεν ήρθε στη δημοσιότητα και οι λόγοι που μετέφερε τα φίδια παραμένουν άγνωστοι. Μέσα στη βαλίτσα του βρέθηκαν επίσης δεκάδες νεκρά πουλιά!

Το κραγιόν-τέιζερ – Βερμόντ

Μέσα σε μια γυναικεία τσάντα τα πάντα μπορούν να βρεθούν. Σίγουρα ένα κραγιόν δεν θα κινούσε την περιέργεια στον έλεγχο ενός αεροδρομίου, καθώς αποτελεί απαραίτητο συστατικό της γυναικείας ομορφιάς. Έλα όμως που οι υπάλληλοι στο αεροδρόμιο Burlington στο Βερμόντ των ΗΠΑ πίστεψαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το κραγιόν στην τσάντα μιας νεαρής. Τελικά το ένστικτό τους δεν τους πρόδωσε καθώς ανοίγοντας τη θήκη του κραγιόν αντίκρισαν ένα ηλεκτροφόρο όπλο τέιζερ, που αναισθητοποιεί μέσω ηλεκτροσόκ, τάσεως 350.000 βολτ!

Ο τροχός του πόνου – Νιού Τζέρσι

Οι υπάλληλοι στα αεροδρόμια έχουν συνηθίσει να περνούν από τον έλεγχο τη βαλίτσα και να βλέπουν μέσα κάθε είδους όπλο. Στη θέα όμως του λεγόμενου «τροχού του πόνου» νιώθεις μια ανατριχίλα. Κάπως έτσι πρέπει να ένιωσαν και οι υπάλληλοι του αεροδρομίου Newark στο Νιού Τζέρσι των ΗΠΑ καθώς αυτό το όπλο μπορεί να κόψει το κεφάλι με μια απλή κίνηση! Αποτελείται από έξι κοφτερές λεπίδες και θα περίμενε κανείς να το δει σε ταινίες με κουνγκ φου και όχι στη βαλίτσα ενός απλού επιβάτη.

Ταραντούλες – Ολλανδία

Διακόσιες ζωντανές ταραντούλες κατέσχεσαν από ένα ζευγάρι Γερμανών, που είχε πάει διακοπές στο Περού, οι υπάλληλοι του αεροδρομίου του Schiphol στην Ολλανδία. Τα έντομα, μαζί επίσης με ακρίδες, σαραντοποδαρούσες και τριζόνια ήταν καλά κρυμμένα μέσα σε πλαστικές θήκες, ανάμεσα στα ρούχα και τα παπούτσια στη βαλίτσα του ζευγαριού.

via Blogger http://ift.tt/1D20rK2

Τον λήστεψαν και τον εγκατέλειψαν σε χωράφι

Τον λήστεψαν τέσσερα άτομα και στη συνέχεια τον εγκατέλειψαν σε αγροτική περιοχή της Χαλκηδόνας του νομού
Θεσσαλονίκης, όπως κατήγγειλε ένας 42χρονος άνδρας στο αστυνομικό τμήμα Κουφαλίων.


Σύμφωνα με την καταγγελία του, με τη χρήση σωματικής βίας τέσσερα άτομα τον ανάγκασαν να βγει από το αυτοκίνητο του, τον οδήγησαν σε αγροτική περιοχή, όπου και τον εγκατέλειψαν, ενώ του αφαίρεσαν 850 ευρώ που είχε πάνω του και άλλες 35.000 ευρώ που είχε στο όχημα.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Μετά τις έρευνες της αστυνομίας το αυτοκίνητο του 42χρονου βρέθηκε κατεστραμμένο από πυρκαγιά. Προανάκριση για τη διαλεύκανση της υπόθεσης διενεργεί το αστυνομικό τμήμα Κουφαλίων.

via Blogger http://ift.tt/1DohaYg

Μία από τις πιο μισητές γυναίκες στον κόσμο

Μία από τις πιο μισητές γυναίκες στον κόσμο
Η Rebecca Francis, είναι κυνηγός και το 2010 είχε αναδειχτεί νικήτρια του τηλεοπτικού διαγωνισμού Extreme Hunting.
Στην συνέχεια παρουσίασε και τηλεοπτική εκπομπή σχετική με το κυνήγι που ονομαζόταν Eye of the Hunter.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η Rebecca βάζει στο στόχαστρο της κάθε λογής ζώο. Δεν κάνει καμία διάκριση. Η ενασχόληση της αυτή (και κυρίως η επίδειξη) ήταν αρκετή για να δημιουργήσει πολλές αντιπάθειες. Η σταγόνα, όμως, που έκανε το ποτήρι να ξεχειλίσει ήταν η δημοσιοποίηση μία φωτογραφίας με την Rebecca να ποζάρει δίπλα στην καμηλοπάρδαλη που μόλις είχε σκοτώσει.

Έκτοτε τα μηνύματα μίσους πολλαπλασιάστηκαν και ακολούθησαν και απειλές κατά τις ζωής της.

Αυτή η φωτογραφία με τη νεκρή καμηλοπάρδαλη ξεπέρασε τα όρια

Και με τα άλλα θύματα της

via Blogger http://ift.tt/1Doh8Qh

Η γυναίκα που αξίζει 70 εκατομμύρια δολάρια

Η γυναίκα που αξίζει 70 εκατομμύρια δολάρια

Ποια είναι η πανίσχυρη κυρία που άφησε τη Wall Street για τη Google

Η μία και μοναδική πανίσχυρη
γυναίκα της Wall Street που συμβούλεψε τον Ομπάμα και έβγαλε την Αμερική από την κρίση αλλάζει «στρατόπεδο» και σηκώνει την μπάνκα στον αέρα.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η Ρουθ Πόρατ η μοναδική γυναίκα στη θέση της απόλυτης κορυφής στη Wall Street παράτησε τη Morgan Stanley και πήρε 70 εκατ. δολάρια για να πάρει το δρόμο της Σίλικον Βάλεϊ στην αγκαλιά της Google.

Εγκαταλείπει τον επί 28 χρόνια εργοδότη της, τη Morgan Stanley, για να αναλάβει τα καθήκοντα της οικονομικής διευθύντριας στην Google.

Οι δύο πλευρές εμφανίζονται ιδιαίτερα ενθουσιασμένες για τη συνεργασία. «Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί να έχουμε αυτό το δημιουργικό, έμπειρο και λειτουργικό άτομο μαζί μας» σημείωσε μεταξύ άλλων στην επίσημη ανακοίνωση της Google ο διευθύνων σύμβουλος και συνιδρυτής της εταιρείας Λάρι Πέιτζ.

Η ηλικίας 57 ετών μάνατζερ διαθέτει ένα πλούσιο βιογραφικό, και θα δει τον τραπεζικό λογαριασμό της να αυξάνεται κατά 5 εκατ. δολάρια μόλις υπογραφεί το νέο συμβόλαιό της, ενώ έχει ακόμη λαμβάνειν μετοχές της Google αξίας 25 εκατ. δολαρίων και 40 εκατ. δολάρια σε δικαιώματα μετοχών.

Αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με τον μισθό της κάθε χρόνο, που θα ανέρχεται σε 650.000 δολάρια.

Η πρώην διευθύνουσα οικονομική σύμβουλος της Morgan Stanley,  πηγαίνει στη Google για να αναλάβει την οικονομική διεύθυνση του ομίλου. Η Πόρατ η οποία έχει ανακηρυχθεί «η πιο ισχυρή γυναίκα της Wall Street». Κατάφερε να επιβιώσει σε έναν χώρο που οι άνδρες κάνουν κουμάντο και έχουν τον πρώτο λόγο και να φτάσει στην κορυφή…

Ο δρόμος μέχρι τις συμβουλές στον Ομπάμα

Την καριέρα της την ξεκίνησε στη Morgan Stanley το 1987 και μέχρι τον Ιανουάριο του 2010 που ανέλαβε τα ηνία της οικονομικής διεύθυνσης, είχε περάσει από διάφορες θέσεις.

Από τη θέση της διευθύνουσας συμβούλου, συμμετείχε ενεργά σε μερικές από τις μεγαλύτερες αρχικές δημόσιες προσφορές εταιρειών -όπως η Amazon και η eBay-, ενώ διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης συμβουλεύοντας το αμερικανικό τμήμα της Fannie Mae & Freddie Mac και τη New York Federal Reserve Bank για την AIG.

Μάλιστα, το 2013 παραλίγο να εγκαταλείψει τη Morgan Stanley για να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο της αναπληρώτριας υπουργού Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά η ίδια προτίμησε να αποσύρει το όνομά της με τους New York Times να γράφουν τότε πως αυτό εν μέρει συνέβη επειδή δεν ήθελε να έρθει αντιμέτωπη με ερωτήσεις για τα οικονομικά της. Μάλιστα τότε υπήρχε εξαιρετικά αρνητικό κλίμα για τους τραπεζίτες της Wall Street.

Το 2008 ήταν αρχηγός της ομάδας της Morgan Stanley η οποία συμβούλευε το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση της οικονομικής  κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση της ασφαλιστικής AIG και για τη διάσωση των παρόχων ενυπόθηκων δανείων Fannie Mae και Freddie Mac.

Η ανύπαρκτη προσωπική ζωή και η δουλειά από το μαιευτήριο

Η Πόρατ είναι σύζυγος και μητέρα τριών παιδιών αλλά είναι εμφανές ότι δεν έχει ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής. Όλα δείχνουν ότι είναι εργασιομανής. Σε πρόσφατη συνέντευξή της δήλωσε μάλιστα ότι μια τέτοια ισορροπία είναι επιβλαβής για κάθε άνθρωπο και τον οδηγεί αναπόφευκτα στην αποτυχία…

Μάλιστα ο πρόεδρος της Black Stone με τον οποίο συνεργάστηκε για τη δημόσια εγγραφή της εταιρείας, δήλωσε στους NYT ότι ποτέ δε σε κάνει να νιώθεις ότι τη διακόπτεις από την προσωπική της ζωή… «Δεν ξέρω καν αν έχει προσωπική ζωή».

Σύμφωνα με όσα κυκλοφορούν σε δημοσιογραφικά γραφεία της Αμερικής η Πόρατ δεν σταμάτησε να δουλεύει ακόμα και την ώρα που έμεινε στην αίθουσα τοκετού για να γεννήσει. Μιλούσε στο τηλέφωνο ασταμάτητα με τη Morgan Stanley.

Χαρακτηριστικό είναι και το περιστατικό με το λουμπάγκο την ώρα της σύσκεψης με πελάτες. Όχι μόνο δεν διέκοψε, αλλά ξάπλωσε πάνω στο τραπέζι συσκέψεων και συνέχισε την παρουσίαση…

via Blogger http://ift.tt/1EgcWZs

Στο 8ο ευρωπαϊκό μετάλλιο στοχεύει ο Μάρας

Στο 8ο ευρωπαϊκό μετάλλιο στοχεύει ο Μάρας

Ο Λευτέρης Πετρούνιας έλαμψε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυμναστικής του Μονπελιέ κατακτώντας χθες το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους.
Η ελληνική αποστολή εναποθέτει τις ελπίδες για ένα ακόμα μετάλλιο, στον σπουδαίο Βλάση Μάρα. Ο Έλληνας πρωταθλητής έχει γράψει ιστορία με 7 ευρωπαϊκά μετάλλια, το τελευταίο το 2012 και πάλι στη γαλλική πόλη.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Σήμερα αγωνίζεται στον τελικό του μονόζυγου, όπου πήρε πήρε την πρόκριση έχοντας την 4η καλύτερη επίδοση κι έχει βάσιμες ελπίδες ν’ ανέβει στο βάθρο.

Η ελληνική παρουσία ολοκληρώνεται με τη συμμετοχή της Βάσως Μιλλούση στον τελικό της δοκού.

via Blogger http://ift.tt/1DogWQU

Αντίστροφη μέτρηση για την ιστορική δίκη της Χρυσής Αυγής

Αντίστροφη μέτρηση για την ιστορική δίκη της Χρυσής Αυγής
Στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού ξεκινά αύριο Δευτέρα η ιστορική δίκη της Χρυσής Αυγής.
Για πρώτη φορά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, ένα κόμμα που εκπροσωπείται στη Βουλή καλείται να λογοδοτήσει για δράση εγκληματικής οργάνωσης.


(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Οι 69 κατηγορούμενοι, μεταξύ των οποίων η προηγούμενη Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, θα βρεθούν ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, το οποίο θα κρίνει εάν τελικά το κόμμα της Χρυσής Αυγής αποτελεί ένα ναζιστικό μόρφωμα με συντονισμένη παράνομη δραστηριότητα.

Η πορεία προς το εδώλιο

Η αντίστροφη μέτρηση για να μπει στο στόχαστρο των αρχών η δράση της Χρυσής Αυγής ήταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τα ξημερώματα της 18ης Σεπτεμβρίου 2013, από το οπλισμένο χέρι του Γιώργου Ρουπακιά.

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται, στην προσπάθεια των αρχών να εξιχνιάσουν τη δολοφονία, αποκαλύπτοντας – σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας- μια δομημένη οργάνωση, ναζιστικού τύπου με πλούσια εγκληματική δράση.

Οι δεκάδες σκόρπιες δικογραφίες που βρίσκονταν σε γραφεία αστυνομικών τμημάτων και εισαγγελέων που αφορούσαν επιθέσεις με ρατσιστικό υπόβαθρο συγκεντρώθηκαν και «έδειξαν» ως κοινό παρονομαστή τους την Χρυσή Αυγή.

Η πρωτοβουλία ανήκε στον τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκο Δένδια ο οποίος σε επιστολή του προς την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη, ανέφερε πως «η δραστηριότητα της Χρυσής Αυγής υπονομεύει την αυθεντία του κράτους δικαίου και θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας». Η εισαγγελική λειτουργός διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο η δράση των μελών της Χρυσής Αυγής συνιστά εγκληματική οργάνωση.

Και το πόρισμα του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαρ. Βουρλιώτη ήρθε, άμεσα, για να σημάνει την αρχή ραγδαίων εξελίξεων. Το πόρισμα κάνει λόγο για ενεργή εγκληματική οργάνωση που δρα από το 1987 μέχρι σήμερα με στρατιωτική δομή, ιεραρχία και διακλαδώσεις σε όλη τη χώρα, με τον Νίκο Μιχαλολιάκο αρχηγό στα πρότυπα του «Führerprinzip» και υπαρχηγό τον Χρήστο Παππά.

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος χαρακτηρίζεται ως ο «απόλυτος αρχηγός» ο οποίος οργάνωνε και συντόνιζε μια αυστηρά δομημένη οργάνωση. Στο πόρισμα Βουρλιώτη ως υπαρχηγός αναφέρεται ο Νίκος Παππάς ενώ οι βουλευτές, σύμφωνα με το εισαγγελικό λειτουργό, ανήκουν στον σκληρό πυρήνα της οργάνωσης. Χαμηλότερα στην πυραμίδα της ιεραρχίας ακολουθούν μεσαία στελέχη του κόμματος, οι «πυρηνάρχες». Σύμφωνα με το πόρισμα το «διευθυντήριο», αποφάσιζε, ο σκληρός πυρήνας μετέφερε τις εντολές στους «πυρηνάρχες» και εκείνοι οργάνωναν τις δράσεις.

Η φιλοσοφία της Χρυσής Αυγής ήταν – σύμφωνα με τον κ. Βουρλιώτη- ότι «όσοι δεν ανήκουν στη λαϊκή κοινότητα της φυλής είναι υπάνθρωποι. Στη κατηγορία αυτή ανήκουν ξένοι μετανάστες, Ρομά, όσοι διαφωνούν με τις ιδέες τους, ακόμη και άτομα με νοητικά προβλήματα. Η βία για τη Χρυσή Αυγή είναι το μήνυμα και όχι το μέσον επίτευξης των επιδιώξεών τους».

Τον Σεπτέμβριο του 2013, ανοίγει ο κύκλος των συλλήψεων. Ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής, Νίκος Μιχαλολιάκος, βουλευτές και πρωτοκλασάτα στελέχη της βρίσκονται αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη η οποία βάζει στο μικροσκόπιο της την πολυδαίδαλη υπόθεση.

Η ανάκριση είναι πολύμηνη και σε αυτή εμπλέκεται το σύνολο της τότε κοινοβουλευτικής ομάδας της Χρυσής Αυγής. Πολλοί από τους κατηγορούμενους μεταξύ των οποίων ο Νίκος Μιχαλολιάκος αλλά και τα φερόμενα ως ηγετικά στελέχη παίρνουν το δρόμο για τη φυλακή. Εκατοντάδες μάρτυρες περνούν το κατώφλι του Εφετείου για να ρίξουν φως στην πολύκροτη υπόθεση. Οι άρσεις των τηλεφωνικών απορρήτων αλλά το πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό της οργάνωσης έρχονται να προστεθούν στην ογκοδέστατη δικογραφία. Οι εμπλεκόμενοι μιλούν για στημένες κατηγορίες και πολιτική δίωξη σε βάρος τους αρνούμενοι κατηγορηματικά όσα τους αποδίδονται.

Η ανάκριση ολοκληρώνεται και η 700 σελίδων πρόταση του εισαγγελέα Ισίδωρου Ντογιάκου καταγράφει με λεπτομέρειες την έκνομη δράση της «εγκληματικής οργάνωσής Χρυσή Αυγή» επισημαίνοντας ότι ένα πολιτικό κόμμα μπορεί να θεωρηθεί ότι δρα ως εγκληματική οργάνωση όταν χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς και τα στελέχη του για εγκληματικές πράξεις

Σύμφωνα με τον εισαγγελικό λειτουργό η οργάνωση απέκτησε πολιτικό μανδύα με τις εκλογές του 2012 και όπως εκτιμά η Χρυσή Αυγή δρούσε από τη δεκαετία του 80 ωστόσο κλιμακώνει τις ενέργειες της μετά το 2008 όταν επικράτησε η συλλογιστική ότι «πας μη Έλλην βάρβαρος». Όπως αναφέρει στην πρόταση του ο κ. Ντογιάκος, «οι βουλευτές οι οποίοι εξελέγησαν κατά τις εκλογές του έτους 2012 υπό τη σημαία του πολιτικού κόμματός Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή συνειδητά επιδιώκουν να απαξιώσουν το κοινοβούλιο, τους θεσμούς και τις αρχές του κράτους… Ουδείς εκ των βουλευτών του ως άνω πολιτικού κόμματος είναι σε θέση να ισχυριστεί ευπροσώπως και με πειστικότητα ότι ήταν ανυποψίαστος για τις εγκληματικές πράξεις οι οποίες εξακολουθητικά και επί μακρό χρονικό διάστημα διαπράττονταν εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος στο οποίο ανήκει, σε βάρος των πολιτικών του αντιπάλων και σε βάρος αλλοδαπών».

Το αρμόδιο δικαστικό Συμβούλιο Εφετών υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση «έδειξε» το δρόμο για το εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων σε συνολικά 69 κατηγορούμενους , μεταξύ των οποίων σύσσωμη η προηγούμενη κοινοβουλευτική ομάδα της Χρυσής Αυγής, για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και άλλα αδικήματα.

Στο παραπεμπτικό βούλευμα, το οποίο αριθμεί 1109 σελίδες, αναφέρονται οι δέκα σημαντικότερες υποθέσεις που περιλαμβάνονται στην ογκώδη δικογραφία, ανάμεσα στις οποίες κυριαρχούν οι φόνοι του Παύλου Φύσσα και του αλλοδαπού μετανάστη Λουκμάν Σάχζατ.

Ωστόσο, δεν υπάρχει ομοφωνία των δικαστών καθώς στο βούλευμα καταγράφεται η μειοψηφία του εισηγητή της υπόθεσης Νίκου Σαλάτα, ο οποίος είχε την άποψη ότι δεν στοιχειοθετείται η κακουργηματική κατηγορία της εγκληματικής διεύθυνσης γιατί εκλείπει ο πορισμός οικονομικού οφέλους, που είναι απαραίτητο στοιχείο της ειδικής υπόστασης του αδικήματος με βάση τη σύμβαση του Παλέρμο. Στο σκεπτικό του, ο δικαστικός λειτουργός επισημαίνει ότι επειδή δεν υπάρχει δίωξη για συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης δεν μπορεί να υπάρξει ούτε επιτρεπτή μεταβολή της κατηγορίας σε συμμορία. Σύμφωνα με τον κ. Σαλάτα οι κατηγορούμενοι δεν έπρεπε να παραπεμφθούν ούτε για το το κακούργημα της διακεκριμένης οπλοκατοχής .

Η διαφωνία του Νίκου Σαλάτα είναι το πρώτο ρήγμα που παρατηρείται και καταγράφεται κατά τη διάρκεια της πολύμηνης δικαστικής έρευνας και όπως εκτιμούν νομικοί κύκλοι η άποψη του δικαστικού λειτουργού θα αποτελέσει «σημαία» των κατηγορουμένων και των υπερασπιστών τους στο ακροατήριο στην προσπάθεια τους να αποδομήσουν τις σε βάρος τους βαρύτατες κατηγορίες.

Η πλειονότητα των πρωταγωνιστών της υπόθεσης, μεταξύ των οποίων και ο Νίκος Μιχαλολιάκος, βρίσκονται πλέον εκτός φυλακής, καθώς τα 18μηνα της προσωρινής τους κράτησης έληξαν.

Η δίκη ξεκινά στις 20 Απριλίου στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, μέσα σε έντονες αντιρρήσεις και αντιδράσεις που κάνουν λόγο για ακατάλληλο χώρο ο οποίος δεν εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία της διαδικασίας.

Νίκος Μιχαλολιάκος, ο απόλυτος αρχηγός

Την απόλυτη ευθύνη όλων των εγκληματικών ενεργειών της «εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή» φέρει ο γενικός γραμματέας Νίκος Μιχαλολιάκος, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα,αφού φέρεται ως ο «απόλυτος κυρίαρχος» καθώς «ως ιδρυτής και κατ ουσία αρχηγός και ηγέτης της , διηύθυνε αυτήν, καθ όλο το διάστημα της λειτουργίας της ως εγκληματικής οργάνωσης…».

Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ξεκάθαρα η «στρατιωτικού» χαρακτήρα ιεραρχική δομή της οργάνωσης στην οποία καταγράφονται διακριτοί ρόλοι και αυστηροί κανόνες που αποτυπώνονται στο «καταστατικό αρχών».

Όπως αναφέρουν οι δικαστές του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου ο Νίκος Μιχαλολίακος, ο οποίος θα κληθεί να λογοδοτήσει για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης και διακεκριμένη περίπτωση οπλοκατοχής, με την ιδιότητα του αρχηγού δρούσε «παρέχοντας οδηγίες και εντολές προς τα μέλη της (οργάνωσης) γνωρίζοντας πλήρως τις ενέργειες τους και ελέγχοντας απολύτως τη δράση τους με στόχο την επίτευξη των παράνομων σκοπών τους και με μέσον τη διάπραξη εκ μέρους των μελών της διαφόρων ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων».

Σύμφωνα με το βούλευμα η ίδρυση της Χρυσής Αυγής, ως πολιτική οργάνωση, τοποθετείται κατά τη δεκαετία του 1980 και στη συνέχεια όπως υπογραμμίζεται «μετεξελίχθηκε σε πολιτικό κόμμα» που δρούσε με χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης που διέπραττε αξιόποινες πράξεις.

Η ιεραρχική δομή της εγκληματικής οργάνωσης

Οι δικαστές περιγράφουν αναλυτικά την ιεραρχική δομή της οργάνωσης και την κατανομή των ρόλων της, με «επικεφαλής και απόλυτο κυρίαρχο» τον Νίκο Μιχαλολιάκο, τους βουλευτές- περιφερειάρχες και τον υπεύθυνο κάθε τοπικής οργάνωσης – πυρηνάρχη.

Όπως αναφέρεται στο βούλευμα «ο πυρηνάρχης από το Μάιο του 2012, οπότε η εγκληματική αυτή οργάνωση , ως πολιτικό κόμμα συμμετέχει στο Ελληνικό κοινοβούλιο, αναφερόταν απευθείας στον τοπικό βουλευτή- περιφερειάρχη και αυτός με τη σειρά του στην ηγεσία της εγκληματικής οργάνωσης από την οποία και ελάμβανε την εντολή ή την έγκριση για την εκδήλωση οποιασδήποτε αξιόποινης δράσης ή την τέλεση οποιουδήποτε εγκλήματος».

Ο σκοπός της δράσης της «εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή» και τα «Τάγματα Εφόδου»

Ο σκοπός της επιχειρησιακής δράσης της οργάνωσης, ήταν σύμφωνα με τους δικαστές, «η αντιμετώπιση δια της βίας των αντιφρονούντων, αλλοδαπών, αλλά και όσων θεωρούνταν σοβαροί ιδεολογικοί εχθροί της και κατ΄ επέκταση την βίαιη επιβολή των πολιτικών ιδεών της, εκδηλωνόταν μέσω των τοπικών οργανώσεων της και πάντοτε υπό την καθοδήγηση ανώτερου στην ιεραρχία στελέχους, με βάση οργανωμένο σχέδιο, το οποίο εκτελούσαν τα μέλη των ομάδων κρούσεως , επονομαζόμενα «Τάγματα Εφόδου» που λειτουργούσαν υπό την αιγίδα των Τοπικών Οργανώσεων, τα μέλη των οποίων είχαν ιδιαίτερα σωματικά προσόντα και κατάλληλη εκπαίδευση προσαρμόζουσα με εκείνη των ανδρών των επίλεκτων Ειδικών Δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας. Δρούσαν δε οργανωμένα και συντεταγμένα, τηρώντας απαρέγκλιτα τις σχετικές εντολές και οδηγίες του επικεφαλής της εκάστοτε εγκληματικής δράσεως».

Τα στοιχεία της δικογραφίας που «δείχνουν» ότι η πίστη στον αρχηγό ανάγεται σε ένα επίπεδο μεταφυσικής .

Στην δικογραφία περιλαμβάνονται στοιχεία («Ιεραρχία – Δομή Χ.Α.») τα οποία καταδεικνύουν το ρόλο του ηγέτη για τον Νίκο Μιχαλολιάκοο οποίος φέρεται να επέχει θέση « Αρχηγού», καθώς «η εξουσία του είναι απόλυτη, απεριόριστη και αδιαμφισβήτητη».

Στην πρόταση του ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος καταγράφει αυτά τα στοιχεία ένα προς ένα. Όπως αναφέρει στα ηλεκτρονικά αρχεία της κόρης του Νίκου Μιχαλολιάκου Ουρανίας εκφράζεται η επιθυμία «να κάνουμε μία μέρα το Ελληνικό Κράτος λειτουργικό , όπως είναι η Χρυσή Αυγή, όπου η θέληση του Αρχηγού επιβάλλεται και εφαρμόζεται άμεσα, χωρίς παρεκκλίσεις και χωρίς ενδοιασμούς».

Στη δικογραφία αναφέρονται τα λόγια του Στάθη Μπούκουρα, επίσης, κατηγορούμενου πρώην βουλευτή της Χρυσής Αυγής – έχει διαχωρίσει τη θέση του- ο οποίος σε ομιλία του έλεγε «Δεν έχουμε Πρόεδρο. Έχουμε Αρχηγό, τον ακολουθούμε πιστά σαν γνήσιοι στρατιώτες και δεν κάνουμε πίσω σε ό, τι και να μας πει. Ακολουθούμε πιστά σε ό, τι μας διατάσσει και εκτελούμε» ενώ δήλωνε έτοιμος να πεθάνει για τον αρχηγό.

Χαρακτηριστική είναι η εγκύκλιος του κατηγορούμενου βουλευτή Χρήστου Παππά, η οποία συμπεριλαμβάνεται στη δικογραφία, όπου αναφέρεται «… θα πρέπει να λειτουργήσουμε με τα όργανα του κινήματος , σαν ένας πολιτικός απελευθερωτικός στρατός του Εθνικισμού και να εφαρμόσουμε πιστά την πάγια αρχή του στρατιωτικού δόγματος που λέγεται απαρέγκλιτη πίστη και υπακοή στην Ιεραρχία. Ζήτω η Νίκη. Ζήτω ο Αρχηγός».

Η προσωπολατρεία του Αρχηγού προκύπτει και από το έγγραφο που βρέθηκε στο ηλεκτρονικό αρχείο υπολογιστή που έχει κατασχεθεί στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ των άλλων, ότι «… Η έννοια του Αρχηγού – Καθοδηγητή στην ιδεολογία μας προσλαμβάνει μεταφυσικό περιεχόμενο. Ως μεταφυσικό περιεχόμενο ορίζουμε την ακράδαντη πίστη όλων των Χρυσαυγιτών πως ο Αρχηγός μας είναι ο Άνθρωπος που θα οδηγήσει την ιδεολογία μας στην Τελική Νίκη εναντίον των δυνάμεων του σκότους που απεργάζονται τον θάνατο του Ελληνισμού και θα οδηγήσει ολόκληρη τη χώρα στη δημιουργία του Γ Ελληνικού Πολιτισμού που όλοι μας ονειρευόμαστε… ο Αρχηγός μας συγκεντρώνει τα θετικά στοιχεία όλων των αγωνιστών της Χρυσής Αυγής πρώτος μεταξύ ομοίων στη αδιάσπαστη φάλαγγα των εθνικιστών… είναι ο άνδρας ο Ερχόμενος ο οποίος θα σαρώσει με την παρουσία του οτιδήποτε σάπιο ταλανίζει και βασανίζει το Ελληνικό Έθνος… στόχος της Χρυσής Αυγής είναι η τελική ταύτιση όσων ομνύουν πίστη στο Αρχηγό, στην ιεραρχία και στην ιδεολογία του κινήματος και όσων δεν ομνύουν ακόμα αυτή την πίστη καθώς και η ιδεολογική επικράτηση των ιδεών της».

Ο όρκος και οι μυστικιστικές τελετές

Ο «όρκος» που δινόταν σε τελετές μυστικιστικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, έρχεται να επιβεβαιώσει, σύμφωνα με τις αρχές την απόλυτη πίστη και υποταγή στον αρχηγό.

Οι τελετές- καταγράφονται σε βίντεο σκληρού δίσκου κατηγορούμενου- οργανώνονται συνήθως από ανώτερα στην ιεραρχία στελέχη -κατά την Εαρινή ή Χειμερινή Ισημερία, στην ύπαιθρο, υπό το φως αναμμένων πυρσών. Στόχος να δημιουργήσουν στα μέλη την πεποίθηση ότι αναλάμβαναν έναν «αγώνα για ολόκληρη την πολιτισμένη ανθρωπότητα» μέχρι «την τελική νίκη ή το θάνατο», αγώνα για τον οποίο όφειλαν να αντέξουν σε κάθε δυσκολία, προερχόμενη από «εξωτερικούς ή και εσωτερικούς εχθρούς», οπλισμένοι με «ατσάλινη θέληση και ανδρεία», ώστε να «κοιτάξουν τον προαιώνιο εχθρό στα μάτια και να τον πλήξουν χωρίς έλεος», γιατί «στο αγώνα για εθνική επιβίωση δεν νοείται αίσθημα του οίκτου και της δειλίας», επικαλούμενοι «τον καθαγιασμό των ψυχών τους με τα ιερά σύμβολα της αρχέγονης ευρωπαϊκής παράδοσης» «πιστοί στις εντολές του αρχηγοί ως προπομποί ενός νέου κόσμου».

Μάλιστα, τα μέλη υποβάλλονταν στο φόβο για τις συνέπειες που θα είχε πιθανή καταπάτηση του όρκου τους , με τιμωρία , που μπορεί να έφθανε μέχρι και το θάνατο: «Μπορεί η καταπάτηση ενός όρκου να μην επισύρει νομικές ποινές αλλά οπωσδήποτε έχει ηθικής φύσεως επιπτώσεις και κατά συνέπεια υπάρχει σοβαρή περίπτωση επιβολής μιας άτυπης τιμωρίας στα πλαίσια ηθικών και όχι νομικών κανόνων. Όσο πιο μεγάλη είναι η καταπάτηση του όρκου τόσο πιο αυστηρή θα είναι και η αντιμετώπιση του επίορκου. Για ένα κίνημα ή ομάδα με αυξημένο το αίσθημα της τιμής, του καθήκοντος και της αφοσίωσης , η καταπάτηση του όρκου αποτελεί ζήτημα χειρίστου είδους ατόμου, στο οποίο οι υπόλοιποι ορκισμένοι από οργή και μόνο θα είναι υποχρεωμένοι να τον καταδιώξουν με σιδερένια πυγμή να του καταδείξουν το λάθος… Ζήτω ο Αρχηγός, Ζήτω η Χρυσή Αυγή, Ζήτω ο θάνατος».

Κατά τη διάρκεια της επίμαχης τελετής – είναι μέρος της δικογραφίας- τα μέλη επαναλαμβάνουν όλοι μαζί το κείμενο του όρκου , το οποίο έχει ως εξής: «Ορκίζομαι ότι δεν θα θέσω σε υψηλότερη μοίρα τη ζωή από την ελευθερία ούτε τον αρχηγό θα εγκαταλείψω, ούτε ζωντανό ούτε νεκρό. Αλλά από τους συναγωνιστές που έπεσαν κατά τη μάχη, όλους θα δοξάσω. Και όταν ο αγώνας τελειώσει, θα τιμήσω σαν αδελφό κάθε συναγωνιστή. Εκείνοι όμως που προτίμησαν να προδώσουν, όλους αδίστακτα θα τιμωρήσω. Την ιερή φλόγα της φυλής μου ορκίζονται να προστατεύω. Ώστε να τους φωτίζει και να τους καθοδηγεί στο χάος των αιώνων» και στο τέλος χαιρετίζουν με «ναζιστικό χαιρετισμό».

Ο κομβικός ρόλος των βουλευτών της Χρυσής Αυγής

Κομβικό ρόλο στη δράση της «εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή» επιφυλάσσουν στους βουλευτές που εξελέγησαν με τα ψηφοδέλτια της Χρυσής Αυγής το 2012 οι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών. Θεωρούν ότι είναι οι «επίσημοι εκφραστές των θέσεων» της οργάνωσης που φέρει τον μανδύα πολιτικού κόμματος και λειτουργεί σε ναζιστικά πρότυπα, με ένοπλο τμήμα, στρατιωτικού τύπου οργάνωση, τυφλή υποταγή στον αρχηγό και στόχο να επιβάλει με βίαια και έκνομα μέσα τις θέσεις της σε αντιπάλους και αλλοδαπούς.

Οι 18νυν και πρώην βουλευτές της Χρυσής Αυγής που θα καθίσουν στο εδώλιο, σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, έχουν νευραλγικό ρόλο δίπλα στον αρχηγό και λόγο στις ενέργειες καθώς φέρονται να μετείχαν στον σκληρό πυρήνα της οργάνωσης και να είχαν γνώση των έκνομων δραστηριοτήτων της, τις οποίες ουδέποτε είχαν καταγγείλει ή αμφισβητήσει καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Μάλιστα, όπως υπογραμμίζουν οι δικαστές, οι βουλευτές χρησιμοποίησαν ακόμη και το βήμα της Βουλής για να επιτευχθούν οι σκοποί τους…

Καταπέλτης είναι και ο εισαγγελέας Ισίδωρος Ντογιάκος ο οποίος στην πρόταση του αναφέρει πως οι βουλευτές επεδίωκαν την απαξίωση του κοινοβουλίου:

«Οι Βουλευτές οι οποίοι εξελέγησαν, κατά τις εκλογές του έτους 2012, υπό τη σημαία του πολιτικού κόμματος «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», συνειδητά επιδιώκουν να απαξιώσουν το Κοινοβούλιο, τους θεσμούς και τις αρχές του Κράτους. Τούτο προκύπτει σαφώς από σχετικές δηλώσεις των ίδιων, οι οποίες είναι καταγεγραμμένες αυτολεξεί παραπάνω, με επαναλαμβανόμενες ανοίκειες με την Κοινοβουλευτική λειτουργία συμπεριφορές και ποικίλους άλλους τρόπους, ήτοι συνεχείς και επαναλαμβανόμενες αντιδεοντολογικές πράξεις, ακραίες φραστικές διατυπώσεις και επιθέσεις, καθώς και προσβλητικές συμπεριφορές σε βάρος των συναδέλφων τους στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, αλλά και εκτός αυτού, με δηλώσεις τους και με την αρθρογραφία τους στο τύπο της παράταξή τους. Ουδείς εκ των Βουλευτών του ως άνω πολιτικού κόμματος, είναι σε θέση να ισχυριστεί ευπροσώπως και με πειστικότητα ότι ήταν ανυποψίαστος για τις εγκληματικές πράξεις, οι οποίες εξακολουθητικά και επί μακρό χρονικό διάστημα διαπράττονταν εξ ονόματος και για λογαριασμό του κόμματος στο οποίο ανήκει, σε βάρος των πολιτικών του αντιπάλων και σε βάρος αλλοδαπών. Ουδείς εξ αυτών αντέδρασε, έστω και στοιχειωδώς, στην τέλεση έστω και ενός από τα τόσο σοβαρά εγκλήματα που τελέσθηκαν κατά παντός αντιφρονούντα ή στοχοποιημένου ατόμου. Ουδείς εξέφρασε , έστω και τυπικά, ένα λόγο συμπαθείας στα θύματα και στους παθόντες. Αντίθετα, όλοι, ανεξαιρέτως, επιδεικτικά και επανειλημμένα , ο καθένας με τον τρόπο του, άμεσα ή έμμεσα, σιωπηρώς ή δια βοής, αποδέχτηκαν τα διάφορα εγκλήματα και τα αποτελέσματά τους , ενίοτε μάλιστα εγκωμιάζοντας αυτά δημοσίως ή εκθειάζοντας τους δράστες ή ακόμη και στρεφόμενοι φραστικά κατά των παθόντων. Και ασφαλώς όλοι, ανεξαιρέτως, ως Κοινοβουλευτικά στελέχη του, είχαν χαράξει την πολιτική του κόμματος και είχαν εγκρίνει τη δράση του καθώς τους τρόπους και τις μεθόδους εφαρμογής της πολιτικής του αυτής. Η απόλυτη ομοφωνία τους προκύπτει, χωρίς καμία αμφισβήτηση, από το γεγονός ότι όχι μόνο δεν έχει καταγραφεί έστω και μία παραίτηση κάποιου διαφωνούντα, αλλά δεν έχει αρθρωθεί έστω και ένας λόγος αντίθετος στην πολιτική της βίας, πλην ενός Βουλευτή, ο οποίος παραιτήθηκε από το κόμμα και όχι από τη Βουλευτική έδρα λίγο πριν κληθεί σε απολογία».

Οι πρωταγωνιστές

Ο ρόλος του αρχηγού Νίκου Μιχαλολιάκου αδιαμφισβήτητα κυριαρχεί στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής, ωστόσο, σημαντικές είναι και οι αναφορές στους βουλευτές του που φέρονται να συμμετείχαν και να διηύθυναν, στο πλευρό του, την εγκληματική οργάνωση. Κάποιοι, μάλιστα, από τους βουλευτές φέρονται να έχουν ξεχωριστό ρόλο στην ιεραρχία.

Ο προφυλακισμένος βουλευτής Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος καταγράφεται σε δεκάδες φωτογραφίες που υπάρχουν στη δικογραφία, να κρατά όπλα και να εκπαιδεύει σε ερημικές τοποθεσίες μέλη της οργάνωσης, όπως αναφέρουν οι δικαστές κατάφερε να ανέβει στην ιεραρχία και «αναδείχθηκε σε επίσημος εκφραστής των θέσεων της, δράσεων της και στόχων της (οργάνωσης) αναφερόμενος απευθείας στον αρχηγό Νίκο Μιχαλολιάκο, διακηρύσσοντας τις επιδιώξεις της με δημόσια ρητορική μίσους εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας και των θεσμών αλλά και των εναντίον ομάδων ή ατόμων που είχαν στοχοποιηθεί ως πολιτικοί ή φυλετικοί εχθροί της , με ομιλίες του σε διάφορες εκδηλώσεις της αλλά ακόμη και από το βήμα της Βουλής , ως βουλευτής, μετά τις εκλογές του Ιουνίου 2012, στις οποίες η εν λόγω οργάνωση μετέσχε ως πολιτικό κόμμα με την επωνυμία «Λαϊκός Σύνδεσμος- Χρυσή Αυγή» διευθύνοντας την πλέον ως βουλευτής μαζί με τον αρχηγό δίνοντας εντολές ή εγκρίνοντας εγκληματικές δράσεις – επιθέσεις».

Σε ότι αφορά τα όπλα που βρέθηκαν στην κατοχή του Ηλία Κασιδιάρη, σύμφωνα με τους δικαστές ο Ηλίας Κασιδιάρης τα είχε στην κατοχή του με σκοπό «τον παράνομο εφοδιασμό της εγκληματικής οργάνωσης στα πλαίσια της δραστηριότητας του ως μέλος της ηγετικής ομάδας και βουλευτής αυτής…» με στόχο «την εξόντωση των στοχοποιημένων απ αυτήν «πολιτικών και φυλετικών της» εχθρών».

Ο φίλος και κουμπάρος του Νίκου Μιχαλολιάκου, κατηγορούμενος βουλευτής Χρήστος Παππάςθεωρείται ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης. Ο Χρήστος Παππάς, είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης του αρχηγού και χαρακτηρίζεται διευθυντής της οργάνωσης τουλάχιστον από την 20/9/2010 έως την σύλληψη του τον Σεπτέμβριο του 2013. Στην κατηγορία σε βάρος του γίνεται αναφορά σε εκκλησιαστικά κειμήλια και σε όπλα που βρέθηκαν στο σπίτι του στα Γιάννενα.

Η σύζυγος του Νίκου Μιχαλολιάκου, βουλευτής Ελένη Ζαρούλια φέρεται, σύμφωνα με την κατηγορία, να είχε επίγνωση της εγκληματικής δράσης της οργάνωσης και με τις εμπρηστικές της δηλώσεις να «έδειχνε» τον δρόμο για επιθέσεις με την υπογραφή της Χρυσής Αυγής. Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δικαστές η κατηγορούμενη έκανε τις συγκεκριμένες (εμπρηστικές) δηλώσεις «παρά το γεγονός ότι ασφαλώς γνώριζε τις εγκληματικές πράξεις που είχαν διαπραχθεί από τα Τάγματα Εφόδου σε βάρος των πολιτικών και ιδεολογικών αντιπάλων, καθώς και σε βάρος κάθε άλλου στοχοποιημένου προσώπου, Έλληνα ή αλλοδαπού».

Ο Γιάννης Λαγός είχε, επίσης, σύμφωνα με το κατηγορητήριο κεντρικό ρόλο στις δράσεις της εγκληματικής οργάνωσης , άλλοτε συμμετέχοντας ο ίδιος προσωπικά και άλλοτε με τη δημόσια ρητορική του. Ο κατηγορούμενος βουλευτής εμφανίζεται να είχε πλήρη ευθύνη της εγκληματικής δράσης των Τοπικών Οργανώσεων στην ευρύτερη εκλογική περιφέρεια του Πειραιά, της Νίκαιας και του Περάματος».

Ο Ηλίας Παναγιώταρος, όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα «Από το βήμα της Βουλής, διακήρυξε τις επιδιώξεις της οργάνωσης με δημόσια ρητορική μίσους εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας και των θεσμών, διευθύνοντας αυτή ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος και του Πολιτικού Συμβουλίου ως Βουλευτής, μαζί με τον Αρχηγό και τους άλλους Βουλευτές αλλά και ως «Περιφερειάρχης» Μεσσηνίας – Λακωνίας – Αργολίδας – Αρκαδίας – Κορινθίας – Νεμέας – Πάτρας – Κυπαρισσίας – Βάρδα Ηλείας – Αμαλιάδας – Αιγίου – Μάνης – Νοτίων Προαστίων Αττικής, δίνοντας εντολές ή εγκρίνοντας εγκληματικές δράσεις και επιθέσεις».

Καταπέλτης είναι το παραπεμπτικό βούλευμα και για τον Γιώργο Γερμενή καθώς όπως αναφέρει:

«Από τότε που εντάχθηκε στην οργάνωση, διακήρυσσε τις επιδιώξεις της με δημόσια ρητορική μίσους, με ομιλίες του σε διάφορες εκδηλώσεις της, αλλά ακόμη και από το βήμα της Βουλής.Ως μέλος της Χρυσής Αυγής έδινε εντολές ή ενέκρινε εγκληματικές επιθέσεις, με τις οποίες η οργάνωση εμφανιζόταν τόσο στην εκλογική του περιφέρεια, όσο και σε όλη την Ελληνική Επικράτεια, διαπράττοντας εγκλήματα και προβαίνοντας και ο ίδιος μαζί με άλλους σε βίαιες και ρατσιστικού περιεχομένου επιθέσεις σε βάρος των στοχοποιημένων ατόμων, ημεδαπών και αλλοδαπών σε διάφορες περιοχές της χώρας».

Και τα όπλα που βρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, σύμφωνα με τους δικαστές, σκόπευαν στον εφοδιασμό της εγκληματικής οργάνωσης με στόχο την «εξόντωση των κατά την άποψη της «εχθρών του έθνους» και των ανθρώπων με διαφορετικές από τις υποστηριζόμενες από αυτήν πολιτικές, ιδεολογικές κ.λ.π. θέσεις, αντιλήψεις και επιλογές, ως και των ξένων μεταναστών, ρομά και γενικά όσων δεν ανήκουν στην (Άρια) Λευκή Φυλή».

Οι βουλευτές που διαχώρισαν τη θέση τους ελπίζοντας σε ευνοϊκή ποινική μεταχείριση

Το ενιαίο μέτωπο των κατηγορούμενων βουλευτών της Χρυσής Αυγής ράγισε όταν ο Στάθης Μπούκουρας και ο Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος διαχώρισαν τη θέση τους και αποχώρησαν από τους κόλπους της δεχόμενοι τα πυρά των πρώην συντρόφων τους.

Ο Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος, ήταν ο πρώτος βουλευτής που ανεξαρτητοποιήθηκε δηλώνοντας από το βήμα της Βουλής, την ώρα που οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής του κουνούσαν επιδεικτικά χαρτονομίσματα, ότι δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή σε εγκληματικές ενέργειες επισημαίνοντας πως υπήρξε θεατής παράνομων ενεργειών τις οποίες όπως είπε δεν ήταν σε θέση να σταματήσει ή να παρεμποδίσει. Ισχυρίστηκε μάλιστα, ότι μετά τη δολοφονία Φύσσα ήθελε να ανεξαρτητοποιηθεί φοβόταν, όμως, για την οικογένεια του.

Ο Στάθης Μπούκουρας, πάλι, έμεινε στην μνήμη όλων για το ξέσπασμα του όταν κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Βουλή για τη άρση της βουλευτικής του ασυλίας ξέσπασε σε λυγμούς… «Δεν είμαι φασίστας ούτε ναζιστής, πατριώτης είμαι» είπε κλαίγοντας. Ο Στάθης Μπούκουρας ανεξαρτητοποιήθηκε αφού προηγουμένως είχε διαγραφεί από την Χρυσή Αυγή διαχωρίζοντας τη θέση του και αρνούμενος τη συμμετοχή του σε οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη.

Και οι δυο αρνήθηκαν να παραδώσουν την έδρα τους και ως ανεξάρτητοι βουλευτές στήριξαν με την ψήφο τους για πρόεδρο της Δημοκρατίας τον προτεινόμενο από τη Νέα Δημοκρατία Σταύρο Δήμα.

Για τις δικαστικές αρχές, όμως, ο ρόλος των πρώην βουλευτών της Χρυσής Αυγής ήταν καθοριστικός για την δράση της «εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή».

Οι Στάθης Μπούκουρας και Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος είναι αντιμέτωποι με την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης ενώ ο πρώτος κατηγορείται και για διακεκριμένη οπλοκατοχή σε βαθμό κακουργήματος. Αρμόδιες πηγές σχολιάζοντας τις κινήσεις των πρώην βουλευτών έλεγαν πως απώτερος στόχος είναι να «κερδίσουν» ευνοϊκή ποινική μεταχείριση καθώς θεωρείται δεδομένο πως το γεγονός ότι αποκήρυξαν τους πρώην συντρόφους τους θα προβληθεί ως το δυνατό υπερασπιστικό τους χαρτί ενώπιον του δικαστηρίου.

Οι δικαστές του Συμβουλίου Εφετών, ωστόσο, επιφυλάσσουν για τον Στάθη Μπούκουρα πρωταγωνιστικό ρόλο σε επιθέσεις σε βάρος αλλοδαπών. Όπως αναφέρεται στο παραπεμπτικό βούλευμα ο Στάθης Μπούκουρας «μετά την ένταξή του στην οργάνωση, του ανατέθηκε αρχικά η συμμετοχή σε δράσεις – επιθέσεις σε βάρος μεταναστών στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα Αττικής και στη συνέχεια, ανελισσόμενος, του ανατέθηκε ο ρόλος της στρατολόγησης νέων υποστηρικτών – μελών στην περιοχή της Κορινθίας και της ευρύτερης περιοχής, όπου και δημιούργησε τους αντίστοιχους «Πυρήνες»».

«Επικεφαλής τους ήταν ο ίδιος, στον οποίο αναφέρονταν και εκτελούσαν απαρέγκλιτα τις εντολές του, ενώ μεριμνούσε και για την στρατιωτικού τύπου «εκπαίδευση» των «ταγμάτων εφόδου» της Κορινθίας.

Μετά την εκλογή του ως Βουλευτής έδινε εντολές για εγκληματικές δράσεις, ενίοτε δε μετέχοντας και ο ίδιος σε ρατσιστικές επιθέσεις σε βάρος ημεδαπών στοχοποιημένων ατόμων διαφορετικών πολιτικών, ιδεολογικών αντιλήψεων, ξένων μεταναστών, Ρομά κλπ».
Ο Χρυσοβαλάντης Αλεξόπουλος, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, είχε κομβικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων της εγκληματικής οργάνωσης καθώς:

«Ανελίχθηκε στην ιεραρχία και αναδείχθηκε επίσημος εκφραστής των θέσεων των δράσεων της και των στόχων της αναφερόμενος απευθείας στον αρχηγό Νίκο Μιχαλολιάκο διακηρύσσοντας τις επιδιώξεις της με δημόσια ρητορική μίσους εναντίον του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας και των θεσμών αλλά και εναντίον ομάδων ή ατόμων που είχαν στοχοποιηθεί ως πολιτικοί ή φυλετικοί εχθροί της , με ομιλίες του σε διάφορες εκδηλώσεις της, αλλά και από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων ως βουλευτής Λάρισας , μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012 , στις οποίες η εν λόγω οργάνωση μετέσχε ως πολιτικό κόμμα , διευθύνοντας την πλέον ως βουλευτής , μαζί με τον αρχηγό και τους άλλους βουλευτές δίνοντας εντολές ή εγκρίνοντας εγκληματικές δράσεις- επιθέσεις».

via Blogger http://ift.tt/1G7jQxA

ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΤΟΥ Δ.ΜΑΡΑΘΩΝΑ

Οι συνδημότες μας παραγωγοί και ειδικά αυτοί που καλλιεργούν στον κάμπο του Μαραθώνα, έχουν
συνειδητοποιήσει ότι  αν λειτουργήσει ο ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ Γραμματικού, κανείς πια ΔΕΝ θα πλησιάζει τα Μαραθωνίτικα προϊόντα και πως θα πάθουν ο,τι έχουν πάθει οι παραγωγοί που οι καλλιέργειες τους επηρεάζονται απ τη μόλυνση του Ασωπού;
Έχουν πληροφορηθεί σε πόσα χιλιόμετρα γύρω απ τον ΧΥΤΑ Φυλής το έδαφος είναι ΑΚΡΩΣ επικίνδυνο και ακατάλληλο για οποιαδήποτε καλλιέργεια;
Έχουν σκεφτεί πως στην Φυλή δεν υπάρχει τόση υψομετρική διαφορά, ενώ ο μελλοντικός ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ Γραμματικού κρέμεται ΠΑΝΩ απ τον κάμπο του Μαραθώνα;
Μήπως θα έπρεπε, λοιπόν, οι δεκάδες ή ίσως οι εκατοντάδες παραγωγοί του κάμπου Μαραθώνα, να είναι οι ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΔΕΣ στον αγώνα κατά του ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ Γραμματικού;
Οι παραγωγοί, ακόμα κι αν δεν ενδιαφερόταν κανείς άλλος, έπρεπε ήδη από μόνοι τους να έχουν κινητοποιηθεί και οργανωθεί και να έχουν κάνει ενέργειες προς τον Δήμο, προς τη Περιφέρεια, προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και προς ΚΑΘΕ κατεύθυνση….
Μήπως όμως ήδη γνωρίζουν τι τους περιμένει και δεν μιλάνε από φόβο πως ο κόσμος θα φοβηθεί τα προϊόντα νωρίτερα απ τη έναρξη λειτουργίας του ΧΥΤΑ;
Μήπως περιμένουν να βγάλουν οι άλλοι το φίδι απ τη τρύπα;
Κι αν οι άλλοι δεν τα καταφέρουν; Τότε τι; Θα ελπίζουν και θα προσεύχονται να μη το σκεφτεί ο κόσμος ή να το σκεφτούν όσο το δυνατόν λιγότεροι;
Μα αν ο ΧΥΤΑ λειτουργήσει ο κόσμος δεν είναι χαζός…

Από αναγνώστη μας

via Blogger http://ift.tt/1DocLVi